Aktualności


Rysunki dzieci  [2010-03-01]

Kredkami w drewnianych oprawach dzieci rysują jak ołówkim, są to właśnie kolorowe ołówki, łatwe w użyciu, nie brudzące rąk. Dziecko chętnie kładzie na białej kartce papieru wyraźne linie, a niektóre miejsca zamazuje gęstymi kreskami. Rysunki są lekkie, wesołe i przezroczyste. Nie wystarcza to jednak dzieciom na długo, dążąc do bardziej wiernego przedstawienia świata starają się zakryć kolorami całą kartkę, ponieważ ludzi i rzeczy widzą nie jako linie, ale jako powierzchnie i bryły rozmaitych kształtów i różnych kolorów. Gdy dzieci zakreskują mozolnie większe kawałki papieru kredkami oprawionymi w drewno, żalą się czasem, że na łąkę z kwiatami trzeba "aż cztery temperowania, a na drzewa i domy jeszcze więcej". Przykre wrażenie dają blade, nie dobarwione kreski, gdy widać, że dziecko próbowało zakolorować całą kartkę, ale znużone i zniechęcone przerwało pracę przed końcem, gdyż zbyt wiele wysiłku musiało poświęcić na mechaniczne mazanie.
Kredki bez oprawy nie sprawiają takich trudności, można je przełamać na krótsze kawałki, wyłuskać z papieru i nakładać kolor nie szpicem, ale bokiem pałeczki, całą długością. Barwa powinna być nasycona, gęsta, można nakładać kolejno, jedne na drugie, nawet parę kolorów. Dobrze jest zachęcać dzieci, by kolorowały nie tylko postacie i przedmioty, ale również i tło, o ile nie przewidziano tam śniegu.
Dziecko bardzo szybko się orientuje, że kredki bez oprawy można ciągnąć po papierze dwojako: końcem lub bokiem, otrzymując i linie, i plamy barwne. Rysunki takie wykonywane są jakby dwoma narzędziami i to stanowi urozmaicenie.
Prócz kredek można dzieciom dawać również inne narzędzia do rysowania. Odpowiednie są czarne, miękkie ołówki, wszelkie flamastry, mazaki, zastrugane patyki i piórka do tuszu, a dla starszych dzieci węgiel drzewny. Ważne jest, by dziecko od samego początku zwracało uwagę, jaki ślad graficzny zostawia na papierze wykonując swe obrazki. Jeśli śladem graficznym są linie, to nie trzeba dążyć do połączenia ich w jednolite plamy. Linie rysunku mogą być grube i cienkie, proste i faliste, ciągłe lub przerywane, mogą się splatać, krzyżować, zagęszczać, ale powinny zostać liniami. Nie trzeba więc rozcierać palcem ołówka ani rozmazywać patykiem tuszu dla otrzymania czarnych plam. Właściwe dla rysunku są bowiem linie i kreski, a plamy — dla malowania.
Starsze dzieci bardzo chętnie wykonują rysunki tuszem łącząc rysunek i malowanie w jednym kolorze. Rysować trzeba piórkiem lub patykiem, a następnie niektóre części rysunku, zależnie od chęci, maluje się rozcieńczonym tuszem lub farbą akwarelową. Nie trzeba się przejmować, jeżeli pędzel trochę rozmaże linie, na tym właśnie polega wdzięk i swoboda takiego rysunku.
Dzieci często boją się zaczynać malowanie farbami i wolą przedtem wykonać ołówkiem rysunek, który później kolorują. Nie jest to konieczne, można malować od razu, bez poprzedniego rysowania. Obrazki dzieci są wtedy swobodniej ułożone, a kolory ładniejsze.


Zobacz pozostałe aktualności


Skomentuj

Galeria rysunków - najnowsze

Najnowsze opowiadania


Kontakt

Gulanty
pomoc@gulanty.pl

2